رقص آن باشد کز دو جهان برخیزی

استاندارد

بازگشت به دنیای وبلاگ نویسی بعد از نزدیک شش سال دوری از این فضا

احساس می کنم آبستن نوشته هایی هستم که نیاز است آنها را زمین گذاشت,نوشت هایی که می آیند و من توان سرکوب میلادشان را ندارم .

زمین مادر همه ی دردها,خوشی ها و مکان و زمان ماست

اینجا زمینی ست که کودک خیال من آزادانه در آن قدم خواهد زد,بی هیچ پرده و نقابی

که البته زندگی ما همه پرده و نقاب است!

مشخصا برای بار دیگر نوشتن را شروع کرده ام

در زمینی

برای نوشتن از دردی که درد نبود

دردی که حیات ما بود و هست هرچند دردش خواندند.

«رقص آن نبود که هر زمان برخیزی بیدرد چو گرد از میان برخیزی

رقص آن باشد کز دو جهان برخیزی دل پاره کنی ور سر جان برخیزی»

Advertisements

یک پاسخ »

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s